وعده دیدار

سلام بر تمام مردم ابریزک سلامی به گرمی نان روی تاوه سلامی به زیبایی گل های سرمورد سلامی به پهنای گوهندی.

دلم خیلی برای ابریزک و ابریزکان تنگ شده و هر روز لحظه شماری می کنم که بهار از راه رسد و من را با نسیم لطیف خودش به ابریزک ببرد. وعده دیدار ما در بهار ۸۸ در سرزمین زیبای ابریزک

امامزاده وخاطره هایش

واما حالا سلام بر باغملکی ها

الســـــــلام علیــــــــــک یا امام زاده عبـــــــــدالله

وقتی امام زاده عبــــــــدالله یادم می یاد  پـــــرســــتوی ذهنم با سرعتی معادل سرعت نور بسوب بچه های ناب آبــــــریــــــــزک۲ پر می زند یاد  شاهــــــــزاده آمدنمون یاد بهترین پیاده روی  آخ که دلم واسه اون روزها به اندازه ی یک  مولکــــــــول شده یادی از برادرهای گـــــــلم:

۱)  یحــــــــــــیی(پیر بابا)

۲) فـــرج الله (غـــــــــــــــــــــــــول مال)

۳)  حسیــــــــــن (دکترجـــودت)

۴)  محســــــــن (ماهــــــی جون)

و حمـــــــــــــید ، رســــــول، مجـــــــــید متهل، کدخــــــدا مســــلم، کاظـــــم،رضـــــــــا،ســعیـــــــد،امیــــــن  ودوسـتان همیـــــــشه یارم  آقا  ایــــــوب وآقا صـــــادق     

وبزرگهای آبــریزک  نورمـــــــحمد و آقارضـــــــاویعقـــــوب    وهمه ی باقیمانده ها .

                 این گلهای آبریزکی هم تقدیم شماعزیزان

 

 

---

 

  امـــــــــام زاده عـــــــــــــــــــــــبدالله

 

 آشنايی با بقعه ‌متبرك امامزده «عبدالله(ع)» باغملك

بقعه‌ امامزاده «عبدالله(ع)»، از بقاع متبرك خوزستان به شمار می‌رود كه در شهرستان باغملك، واقع است.
به گزارش خبرگزاری لبیک به نقل از ايكنا ؛ باغملك و يا به قول مورخان بلوك جانكی در فاصله شهر رامهرمز و شهر ايذه قرار دارد و از طرف شمال محدود است به كوه «منگشت» ايذه و از طرف مشرق به‌خاك «بهمئی» كهگيلويه و از سمت مغرب به مسجدسليمان و شوشتر و از طرف جنوب به خاك بهبهان و رامهرمز. 

اين سرزمين از نواحی آباد و بسيار حاصل‌خيز خوزستان است و آب و هوای معتدل و بسيار خوبی دارد و مناظر باصفا و كوه‌های سر به فلك كشيده و آثار زيبا از گذشتگان و زيارتگاه‌های مهمی دارد كه همه آنها بسيار تماشايی هستند و از جمله اين زيارتگاه‌ها «امامزاده عبد‌الله» است.

كنيه اين امامزاده به شرح زير به حضرت «زين‌العابدين» امام‌«سجاد (ع)» می‌رسد، «عبدالله بن‌ محمد اكبر بن ‌حسن دكه بن ‌حسين اصغر بن‌ امام زين‌العابدين (ع)» كه مخالفان دين از بنی‌اميه و اتباع آنها، اين سيد‌ بزرگوار را دستگير كرده و به محلی كه الان نزديك همان محل قبر مطهرشان است و به «قتلگاه» مشهور شده، بردند و ايشان را شهيد كردند و برای ايجاد خوف و رعب و وحشت مردم، بدن ايشان را قطعه‌قطعه كرده و به هر ديار فرستاده تا مردم خيال قيام و نهضت را در سر نپرورانند.
سر مطهر اين امامزاده در شهر شوشتر است كه قبه و مرقدی عالی و تاريخی دارد و تن يا قسمتی از آن را در كوه‌های «مُنگَشت» باغملك مدفون كردند، ايشان صاحب كرامات زيادی هستند و سالانه زائران زيادی در شوشتر و در باغملك دارند.

 آســـــــــتان مقــــــــــدس امام زاده عبـــــــدالله  در باغملک

   

 

خلفاي بني عباسي در هنگام شهادت سر آقا را از تن ايشان جدا كردند. كه سر ايشان در شوشتر و بدنشان د  ر باغملك به خاك ده شد.

آســــــتان مقدس ایشان در شوشتر

 

---

 خاطــــــــــــــــــــــــــر آن روز ...

 امروز چهارشنبه دهم مــــــرداد سال ۱۳۸۶ با بچه ها (یحیی ،فرج الله ،حسین ،حمــــید،

 مجـــید)قرار گذاشتیم بریم امامزاده عــبدالله . بعد از شنا در رودخونه و آسیب دیدن همه یکی

از ناحیه ی چشم ،یکی از ناحیه ی شکم ویکی از ناحیه ی بینی توسط آقا فرج واماده کردنمون وبرداشتن لوازم ضروری با همکاری همه وناز کشیدن اقا صادق گل که اخر نیومد ساعت ۴ بعدازظهر از ابریزک حرکت کردیم بعداز نیم ساعت پیاده روی تا جاده اصلی سوار بر ماشین (ســـایپا )شدیم به سمت شهر صیــــدون تا از انجا به امامزاده بریم ،خلاصه به صیدون رسیدیم و ســـــــوار بر سایپا شدیم بسوی امامزاده ، با حرفهای خنــــده دار اقا فــــرج توی جاده های صاف و صلوات فرســــــتادن همه در جاده های پیچ در پیچ در دل کوههای زاگــرس

 

 به ۵ کیلو متری امامزادهرسیدیم

 

 بعــــــد از ۴۵ دقیقه ای دستها رابر سیـــــــنه گذاشتیم وگفتیم :

 الســـــــــلام علیــــــــک یا  امـــــــام زاده عبــــــــــــــــــدالله واین نشان از دیدن آستان       مــــقدس ایشان بود.

 

ابریزک بهشت گمشده ایران

اینجا آبــــــــریزک است همان بهشت گمشده ایران. سرزمینی در قلب ایران. آبریزک روستایی در استان خوزستان در شهرستان باغملک در دهستان هپرو می باشد این روستا با آب و هوایی معتدل و درختانی زیاد و سرسبز و رودخانه ای دائمی است. آبریزک درست در وسط روستاها قرار گرفته است و روستاهای شمس آباد از شمال غربی و جولر و کولر از شرق و مال «اوتایی» از جنوب آن را احاطه کرده است.  این روستا در زیر یک کوه بنام «نرل گچی» مانند یک مروارید در دل یک صدف قرار گرفته است. شغل مردم آبریزک کشاورزی نیست و تقریبا همه ی آنها در ارگانهای دولتی مشغول هستند و کشاورزی در واقع نوعی تفنن و سر گرمی برای آنان در آمده است. روستای آبریزک دارای زیبایی های زیادی می باشد از قبیل: ۱- «دره» که در زیر روستای قرار دارد در بر گیرنده ی زمین های کشاورزی برنج کاری است و رودخانه از آنجا عبور می کند و باغ های زیادی از درختان انار و انگور و انجیر و توت و .... در آنجا وجود دارد.   ۲- «گوهندی» که در بالای روستا قرار دارد و آنجا زمین های کشاورزی دیمی هستند و در بهار آنجا به یک تکه ای از بهشت تبدیل می شود. زمین فوتبال در آنجا قرار د ارد.

۳- «سرمود» که سرآمد همه ی زیبایی های آبریزک است. در آنجا که بیشتر زمین های کشاورزی آبی و غیر آبی متعلق به مشهدی حسین رئیسی است چشم همه ی دیدگان را متحیر می کند. در آنجا دو درخت «کُنار» وجود دارد و هر ساله محصول زیادی را تقدیم مردم می کند.

مردم آبریزک مردمانی خون گرم و مهمان نواز و سرشار از مهربانی و دوستی و می توان به جرات گفت که گل سرسبد مردمان منطقه هستند .

مهدی

این مهدی دانشجوی رشته مکانیک در دانشگاه بین المللی ملی زابل مشغول به تحصیل است. مهدی پسری باهوش و خوش اخلاق است او علاقه وافری به آبریزک و بچه های آن دارد. مهدی تصمیم دارد که زندگی جدیدش را در آبریزک شروع کند زیرا او فردی متعصب و غیرتی نسبت به روستایش است بر خلاف تصویری که از او مشاهده می کنید او کاملا زیرک و آب زیر کاه است و در این عکس خودش را به موش مردگی زده است. من از کلیه مردم زابل می خواهم که مواظب خودشان باشند زیرا هر لحظه ممکن است که از جانب او خطری تهدیدشان کند.

ای ما شـــــــــــــــــا الله

کل خدارحم

این کل خدارحم است. مردی همچون گرگ باران دیده در تمام کارها، او یک مغازه در دوراهی باغملک دارد که اگر کسی وارد آن شد با جیب خالی بیرون می شود،بگوچــرا؟ زیرا اولا او  اجناسش رابه اجبار به آنها می فروشد ثانیا با یک قیمت سرسام آوری مشتری را از خرید پشیمان می کند. با این وجود ایشان فردی مهربان در مواجه با مشتری ای که از او خرید زیاد با قیمت بالا بکند است

کل علیرحم

این کل.مشهدی علیرم پیر و بزرگ آبریزک است.کربلایی از قدیم با صدای دلنشین اذانش  هر عصر به روستای ما حال و هوای ملکوتی می داد. ایشان با آن کهولت و مشقت پیری هنوز مانند دوران جوانی اش در  زمین های کشاورزی اش کار می کند و حاصل دسترنج خودش را می خورد. کربلایی الان تنها بازمانده رفیقان مرحومش:رئیس علی محمد و محمد رضا و جان محمد و احمد و علیرضا دامادش و  برادرانش بابارحم و خدارحم و خیلی های دیگر است. او امروزه افتخار ماست و ما هر کجا که باشیم به یاد او و همه اهالی روستا چه آنانی که به رحمت خدا رفتند و چه آنانی که در قید حیاتند هستیم.                                                                             نوشته شده توسط حسین رئیسی

هادی

این عکس متعلق به هادی فرزند آبریزک(بهشت گمشده ایران)

ایل بختیاری

                             بســــــــــــــم الله الرحمــــــــــن الرحیـــــــــــــــــــم

                      

سلام بر نوازنده ی ایل بختیاری  .سلام بر کوگ تاراز  و سلام بر اوای خوش کوگ تاراز

یادت بخیر ای کوگ نازم یادت بخیر   مســــــــــعود بختـــــــــــــیاری  

                                                                                 

 دیــــــــمه

موتیام تَش اي زَنن سي ديدن تو                زنده مندُم به خدا با بيدن تو

چِه خووه بياي زِ رَه وا با سفيده                  بزنه افتو وا با رَسيدن تو

                         واي ديمه واي ديمه ايخوم دُنگُل يكيمه

نترم بَنگت كنم نه خوت ايايي                     حالا باور ايكنم كه بي بفايي

آخه تا كي چينو وا تهنا بمَهنيم                   ندونم چه ديديه ز اي جُدايي

                        واي ديمه واي ديمه ايخوم دُنگُل يكيمه

نترم بَنگت كنم خوت دي وري بيو                آخه تا كي دير ز يك چي مَه و اَفتو

چه خووه اويدَنِت اگر بيايي                         تُشمالون كار ايكنن هَف رو و هَف شُو

                       واي ديمه واي ديمه ايخوم دُنگُل يكيمه

 

توشمال...

با تأمل در موسيقي منطقه اي ايران مي توان در يافت كه هيچ قومي چون

بختياري ها ساختار زندگي شان با موسيقي عجين نشده است.

ايل بختياري براي ولادت، كودكي ،نوجواني و جواني، ورزش هاي رزمي و

جنگاوري، ازدواج ، خرمن و درو،كار و دامپروري و در نهايت،در مرگ و سوگ

مردان خود نغمه هاي معين و منحصر به فردي دارد.

اما به راستي ميـراث دار چنين سنتـي كيست؟ و چه كسي حامـل و ناقـل

اين گنـجـينه ي فرهنـگـي است؟ چه كسي اسـت كه سيـنه به سيـنه اين

نغمه ها و ترانه ها را تا به امروز با خود آورده است.

عـلاءالـديـن حفظ ميراث موسيـقي بومي بخـتياري را مديون«تـوشـمـال»ها

می دانست و اعـتقاد داشت که ایـنان بزرگــترین حـق را بر گردن موسـیقـی

بختیاری دارند.منصور قناد پور نیز در مورد توشمال ها می گوید:

(توشمال ها پاسدار هنر موسیقی بختیاری هستند.)

جعفر تال بلاغی در ملاقه ای به توشمال، يـار نـاشـمار بختياري در خـصوص

معرفي توشمالان ايل بختياري مي نويسد: «چـه کسـی؟!» هم چون اسم

 رمز و اسم شب در سرزمین بختیاری است. تبـارسـتانی و دل مشـغولی به  

روایـات تاریخی بی سند منسـوب به نام اشخاص و سرزمین و سـامـان های

بختیاری در بختیاری طرفداران کمی ندارد.

بی چاره «توشمال» با درماندگی در میانه های راه معرفی خود با گفتن این

که «کاسبم»خود را خلاص می کند و اگر بتواند خود را جزو طـایفه و تیـره و   

تشـی منسـوب می کنـد که در آن قـلمرو زندگی نمی کنند و این نـاتـوانی و

احساس درماندگی نقطه ضعف توشمال است، يا ناشمار ايل بختياري.

توشمال در بافت اجتماعي ايل از طبقات پست به شـمار مي آيد. نه دامدار

است و نه صاحـب زمـيني در سردسـير و گرمسـير بـختياري است. هـنر او

نوازندگي است.نواختن سـازهاي بـادي ، ني هفـت بند، سـاز و كـرنا و سـاز

كوبه اي يعني دهل، بعضي كـمانچه و ني انبان را نيز به صـدا در مي آورند.

در آيين هاي شادي و گاه سوگواري و عزا ركن اساسي است.با نواي شادي

بخشش در سور و شادي هيجان را به منتهي مي رساند.

تـوشمـال فرومـايه ي بي فرهنگي! حافظ ادبيات بختياري است.سروده هاي

جاودانـه اي كه بـخـتـياري سـينه به سـينه نقـل مي كند، تــراوش ذهـنـيـات

سـراينـدگان گمـنامي اسـت كه در رويـدادهاي تـاريـخي بـختـياري و در جمع  

توشـمالاني كه واژه به واژه ي آن را جفت و جور كرده اند خلق شده است ،

شير علي مردان و دي بلال و... از اين نمونه است.

توشمال است كه حماسه دلاوري ها رزم و شجاعت رزمندگان را بر سر زبان

ها انداخته است، در قالب «گاه گریو» سوگ آوازه هایی خلق شده است که

هم سرایان مویه کنان در سوگ فقدان عزیزان از دست رفته می خوانند، و

در زبان همه ي ايل سروده هاي توشمال است.

هنر ديگر توشمال رديلبي شكار است.توشمالي كه شكارچي ماهري هم

هست و تير انداز چيره دستي است با عنوان مير شكال يا ميشكال خوانين

را در صيد و شكار موفق مي ساخت عنواني كه هم چنان متداول است در

 كنار سازين و توشمال و صيادون.

«دعوت از سوی میزبان و مجلس آرایی و پذیرایی مراسم وظیفه ی

 توشمال بوده است.»

 

 

روستایی

  

نمـــــــای زیبا از شهــــــــر باغـــــــــملک

تصویری از روســـــــــتای آبریـــــــــــــــــزک۲

 

ٍٍٍٍٍٍسلآم روســـــــــــــــــــــــــتایی

من یک بچّه روستایی گلی هستم (البته تعریف ازخودمون نباشه) 

---

در استان خوزستان الان ساکن نیستم  الان به عنوان یک دانشجو ی رشته ی مکانیک در دانشگاه زابلم  اما از اون بچه خوبها ی خوز ستانم تا  دو ماه پیش  اهواز روزگار میگذراندیم   اما آرزویم اینه که در روســـــــــتای خودم (همون آبــــــــریـــــــــزک) روزگار را با تمام خوشی و نا خوشی هایش  والبته با بچه های گلش  که دست کمی از شما خواننده ی جنتلمن  ندارند    بگـــذرانیــم.  

به نظر من زندگی درروســـــــتا (روستای کم جمعیت) خودمونیم  جان خودم و خودت بهتر نیست تا شهر البته نه به این دلیل کشـــکـــــی  که نمیدونم  شهرشلوغه و هواش تمیز نیست  نه این چیز ها نیست دلایل    دیگری داره که مربوط به زیبایی هایی است که روســـــــتا دارد.

نه اینکه فقط تو روســــــتا بمونی تا به قول یارو گفتنی بــــــــــو کنی  منظور اینه که تو روستـا زندگی کنی و حالشو ببری  نه که تو شهر نری و ندونی شهر  چی چیه  و نمیدونم اپارتمان چیه و از این جور چیز ها . و بدونی بیرون رو ســـتا چه خبره  یا اینکه دنیا دست کیــــــــــــــه؟  مثل اینجور روســــتایی ها نباشیم  که نمیدونند  مثلا  چی بگم مثلا  کالباس چی چیه  یک روســـتایی همه چیز بلد باشیم .

حلا بگو نظرت چیه؟      نه اینکه شهری باشی بگی چرت میگه  و نه اینکه روستایی باشی و    بگی  آی گفتی  ............  .